Bar oxygen...

Λοιπόν για μένα, απ' όσες περιοχές επισκέπτομαι, η Καλλιθέα είναι εκείνη που ξεχωρίζει. Για ένα πράγμα κυρίως. Απολαμβάνω να περπατάω στους μικρούς δρόμους της, με τις ανθισμένες νεραντζιές και να μυρίζω τον αέρα με μάτια κλειστά. Δεν υπάρχει (που θα 'λεγε και κάποια που ξέρω). Δεν υπάρχει τέτοια εμπειρία! Και σας το λέω επειδή βαριέμαι ν' ακούω συνέχεια για τα κακά της Αθήνας. Έχει τα κακά της, αλλά έχει και τα καλά της. Ενώ ας πούμε στην μακρινή Ιαπωνία, ναι μεν υπάρχουν ενίοτε ανθισμένες κερασιές, αλλά που να τις βρεις; Αυτό σκέφτηκαν ορισμένοι επιχειρηματίες λοιπόν και ήδη απ' τις αρχές της δεκαετίας του '90, δημιούργησαν εκεί τα λεγόμενα bar oxygen. Ναι, ακριβώς όπως το καταλάβατε. Πρόκειται για bar με οξυγόνο. Με οξυγόνο που το εισπνέεις σε υψηλή καθαρότητα, αλλά για να μην βαριέσαι μιας που είναι άχρωμο, άοσμο, άγευστο κτλ, το εμπλούτισαν με χρώματα, αιθέρια έλαια και το έκαναν όσο να πεις πιο διασκεδαστικό. Έχεις λοιπόν τις μαύρες σου και θες να πάρεις λίγο καθαρό αέρα; Ε, εκεί πας. Εκεί πας, που λέει ο λόγος. Γιατί εκτός απ' την Ιαπωνίας, η μόδα εξαπλώθηκε και στην Αμερική (κυρίως στην Καλιφόρνια και το Λας Βέγκας), αλλά όχι ιδιαίτερα στην Ευρώπη οπότε μας πέφτει κομματάκι μακριά. Αλλά αν τύχει και επισκεφτείς ένα απ' αυτά τα bar, εισπνέεις με τη μάσκα σου για παράδειγμα, κάτι φούξια που μυρίζει μέντα! Δεν σ' άρεσε αυτό; Ε έχουν και κάτι κίτρινο που μυρίζει λεμόνι (για πιο παραδοσιακούς τύπους). Η "συνεδρία" αυτή, κρατάει περίπου 60 λεπτά, γιατί υπάρχουν συστάσεις ότι είναι επιβλαβές να εισπνέεις για περισσότερο από τόσα λεπτά οξυγόνο (ερεθίζει τους πνεύμονες αν αναρωτιέστε). Επίσης αν έχεις άσθμα ή εμφύσημα, οι ειδικοί σου λένε να το ξανασκεφτείς. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ, αλλά για καλό και για κακό, εγώ λέω να προτιμήσω το αγαπημένο νέφος της Αθήνας. Φούξια δεν είναι, αλλά ένα up (απαπαπαπα!) στο δημιουργεί όσο να πεις ;)