12 Απρ 2009

Ένα κορίτσι τρελό σαν πουλί...




Έρωτας στο άσυλο


Ήρθε μια ξένη να μοιραστεί την κάμαρά μου
μες σ' αυτό το σπίτι το σαλό,
ένα κορίτσι τρελό σαν πουλί

Κλενει μια πόρτα νύχτα με την φτερούγα του χεριού της.
Δεμένη στο λαβύρινθο του κρεββατιού, εξαπατά
με συννεφιά τον ακατόρθωτο παράδεισο του σπιτιού

κι εξαπατά με περιπάτους της κάμαρας τον εφιάλτη
έναν ολόκληρο θάνατο
ή περιτρέχει φανταστικούς ωκεανούς αρσενικών θαλάμων.

Ήρθε δαιμονισμένη,
αυτήν που δέχεται μιαν αυταπάτη φως,
κάθε που τρέμει ο τοίχος, δαιμονισμένη ουρανό
κοιμάται λίκνο ασφυκτικό, βαδίζει σκόνη,
παραληρεί τη θέληση της στα σανίδια,
που έλιωσε με βήματα δάκρυ ψυχιατρείου.

Έτσι σπρωγμένος απ' το φως στην αγκαλιά της,
μπορώ επιτέλους, μέχρι τέλους, να υποφέρω σταθερά
το πρώτο εκείνο όραμα που έβαλε φωτιά στ' αστέρια




25 σχολια:

Ανώνυμος είπε...

"Άφησε με να 'ρθω μαζί σου"

Λίνα σε λέω εγώ. Δυο μέρες λείπεις. Είναι πολύ. Tι θα λεγε άραγε ο Μόρισον; "Είσαι μυστήριο τρένο, μις". Αλλά θέλω να το κάνω αυτό το ταξίδι.

S. B.

Αναστασία είπε...

Ο έρωτας ανθίζει παντού, ακόμη και σε απόκρημνα βράχια.
Παντού!
Και πάντα στα άκρα!

Καλή Μεγάλη εβδομάδα κυρά του φεγγαριού

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙΧΑΡΑ.

MOLEMOU είπε...

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία και χαμόγελο!

Αλέκα είπε...

Κυρά του Φεγγαριού μας,
Τι επιλογή!! Ο αδελφός μου με "ξενάγησε" στη σκέψη και στο λόγο του Ντ. Τόμας. Θυμάμαι λιγους στίχους από μια μετάφραση που είχε κάνει το ΄88, χαρακτηριστικούς του Τόμας.
Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
Γυμνοί οι νεκροί στον άνεμο και το γερτό φεγγάρι
Με τον άνθρωπο θα σμίξουν
Όταν γλυφτούν τα κόκκαλα τους
και τα γλυμμένα κόκκαλα χαθούν,
Θα ‘χουν αστέρια σε αγκώνα και ποδάρι
Αν και τρελοί, θα συνεφέρουν,
Αν και θαλασσόπνιχτοι, θ’ αναδυθούν,
Αν κι εραστές χαμένοι αυτοί, δεν θα χαθεί η αγάπη
Κι ο θάνατος δεν θα ‘χει εξουσία.
Καλά να περνάς:)
Σε φιλώ

βασίλης είπε...

Σημαντική γραφή.. αγάπη στα άκρα ή στην άκρη. Φιλιά φεγγαρένια μου, καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση

Artanis είπε...

Φεγγαροκυρά μου, πανέμορφη η ανάρτησή σου, πολύ ευαίσθητο το ποίημά σου...Καλό Πάσχα να έχουμε...Φιλιά πολλά...

γιωργος καππα είπε...

...ερωτας ναναι και ας ειναι οπου ναναι ,ακομα και σε ασυλο....ντυλαν τομας ειναι αυτος,δεν ειναι παιξε γελασε..

καλο απογευμα

γιωργος καππα

Balidor είπε...

Υπέροχο...

Freedula είπε...

Μόνο έτσι έχει αξία η αγάπη. Χωρίς όρια δοσμένη κι ο έρωτας ακόμα περισσότερο.

Καλή Ανάσταση, να περάσεις ... στα άκρα

Albus Genius είπε...

Το πρώτο όραμα είναι που δεν υποφέρετε,είχε τόσα που δεν ξέραμε και τα νομίζαμε αλήθειες,τώρα όσο και αν θέλουμε να τα στολίσουμε μοιάζουν συνηθισμένα πράγματα καθημερινά που όμως τώρα δεν μπορούμε να καταλάβουμε την απλότητά τους. καλές γιορτές,καλή ανάσταση.

Αλέκα είπε...

Να περάσεις καλά:):)
Φιλιά

ΑΓΙΑΝΑΠΑ, Β´ - Απόσπασμα
[…] Δεν είναι αγέρας τούτος του Βαγιού
δεν είναι της Ανάστασης
μα είναι της φωτιάς και του καπνού
της ζωής της άχαρης.
Κάτω απ΄ τη γέρικη συκομουριά
στεγνός ο αγέρας γύρισε
οσμίζουνταν παντού φλουριά
και μας επούλησε.
Γ. Σεφέρης

Aντώνης είπε...

Ένα κορίτσι οιστρήλατο όλους θα μας σώσει :) Χρόνια πολλά!

Ο άλλος είπε...

Πάντα δαιμονισμένος ο έρωτας πλησιάζει τα άκρα. Έτσι βαφτίζεται έρωτας

astrofegia είπε...

Χριστός Ανέστη, Φεγγαροκυρά μου!
πολλά φιλιά!

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε...

"Το πρώτο εκείνο όραμα που έβαλε φωτιά στ' αστέρια"

Εύχομαι αυτό το όραμα να σε κυνηγά πάντα... Καλή Ανάσταση Ψυχής και Πνεύματος εύχομαι... με πολύ Αγάπη...

Madame de la Luna είπε...

Όπως ίσως θα καταλάβατε, είπα να κάνω ένα ήσυχο time out απ' το blogging, χωρίς να εξηγήσω και πολλά και να ξανάρθω, μόλις θα ένιωθα την ανάγκη να το κάνω. Να 'μαι λοιπόν εδώ και πάλι, για να σας ευχηθώ απο καρδιάς να περάσετε όμορφα αυτές τις μέρες. Ελπίζω η Ανάσταση να ήρθε όπως την περιμένατε και το φιλί της αγάπης να το δώσατε εκεί που ονειρευόσασταν ;)

Madame de la Luna είπε...

Ανώνυμε, σίγουρα αυτό το σχόλιο ήταν για μένα; Μήπως έκανες λάθος; Ξέρεις τι αίσθηση μου δημιούργησες; Οτι "βλέπω" ένα καλό τρέιλερ, αλλά η ταινία μάλλον θα 'ναι χάλια ;) Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα, αλλά το μυστήριο μ' αρέσει. Το S. B τι είναι; Αρχικά ονόματος; Θα χρειαστώ την βοήθεια του Σέρλοκ Χολμς μάλλον :) Λέγε με και Λίνα κι όπως γουστάρεις. Δεν βαριέσαι.. Δημοκρατία έχουμε. Αλλά έχει να κάνει με τη Λίνα του Άσιμου ή καμία σχέση; Βρε που έμπλεξα :)))

Madame de la Luna είπε...

Αnastasia όπως τα λες. Κι ο Dylan Thomas αν μη τι άλλο, κατάφερνε να τον περιγράψει με τρόπο που ξέφευγε από κάθε τι συνηθισμένο.


Jk o skoutzakos, σ' ευχαριστώ!


Μolemou να είστε καλά. Αντεύχομαι!

Madame de la Luna είπε...

Αλέκα μου, τελευταία όλο και πέφτω πάνω στ' όνομα: Γιώργος Μπλάνας. Δεν θα 'ναι τυχαίο.. Σ' ευχαριστώ για τους στίχους. Είναι κι αυτό υπέροχο ποίημα. "Κι ο θάνατος δεν θα 'χει εξουσία". Φιλί!


Βασίλη μου αν ξέρω κάτι καλά στη ζωή μου αυτό είναι τα άκρα. Σ' ευχαριστώ και σένα για τις ευχές σου. Ελπίζω να περνάς εξίσου όμορφα. Φιλιά!


Artanis, είδα πρόσφατα και την ταινία "Αγάπη στ' άκρα" και ομολογώ ότι με αφορμή αυτήν ξαναθυμήθηκα αυτο το ποίημα.
Κατά τ' άλλα αντεύχομαι. Φιλιά!

Madame de la Luna είπε...

Γιώργο Κάππα, ακριβώς όπως το έγραψες. Dylan Thomas είναι αυτός, δεν είναι παίξε γέλασε.. ;)


Balidor και οι τελευταίοι στίχοι ακόμα πιο λατρεμένοι..


Freedula, ίσως γι' αυτό και την συναντάμε σπάνια τελικά στη ζωή μας. Φιλιά! Επίσης...

Madame de la Luna είπε...

Αlbus Genius, ξέρετε τι; Πολλές φορές έχω αναρωτηθει αν έχουμε τόσο ανάγκη την ψευδαίσθηση (χρυσόσκονη ας πούμε στην καθημερινότητα μας) ή αν απλώς δεν γίνεται χωρίς αυτήν να επιβιώσουμε. Προς το παρόν δεν έχω καταλήξει. Αποδέχομαι λοιπόν τις ψευδαισθήσεις μου, που καταφέρνουν όμως τελικά, να βάζουν φωτιά στ' αστέρια. Επίσης. Καλά να περνάτε.


Αλέκα μου, σ' ευχαριστώ για το Δώρο σου. Φιλί (δις).


Αντώνη, λες; Δεν αποκλείεται. Χρόνια πολλά και σε σένα! :)

Madame de la Luna είπε...

Ο άλλος.. έχει δίκιο. Αυτή είναι η ομορφιά του έρωτα, αυτή και η καταστροφή μας...


Astrofegia Αληθώς Ανέστη! Τώρα συνειδητοποίησα πόσο καιρό έχουμε να τα πούμε. Επιφυλάσσομαι όμως... Φιλιά!


Odoiporos... τα καταφέρνεις και βρίσκεις ακριβώς τον στίχο που κάτι μου λέει, τις περισσότερες φορές. Πως το κάνεις; :) Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Αντεύχομαι...

Ανώνυμος είπε...

Για σένα είναι. Κανένα λάθος δεν έγινε. Ναι, απ' τη Λίνα του Άσιμου σε λέω Λίνα. Επειδή μοναχά για σένα κάνω τον χαζό. Ήταν όμορφο που ξανάρθες. Κι ήσουν τόσο αλλιώτικη.

S. B.

Γι' αυτό, όχι δεν θα σου πω. Να φτάσεις σε μένα απ' τον πιο μακρινό δρόμο. Και τότε έστω και κυνικά πες μου αν αξίζει η ταινία.

Madame de la Luna είπε...

Ανώνυμε, S. B., είσαι σίγουρος; Σε ξαναρωτάω εσκεμμένα. Που ξανάρθα; Μήπως βλέπεις κάποια άλλη; Εγώ συνήθως στο Φεγγάρι Μου περιφέρομαι. Ωραία η Λίνα του Άσιμου. Αν μη τι άλλο με κολακεύει η σύνδεση, αλλά πάντα προτιμούσα τους έξυπνους ;)

Χμ.. Όσο για αυτό, θα σου απαντήσω με κάτι που ξέρεις ήδη: "Πια δεν έχω χρόνο να σου εξηγώ, δύσκολα τελιώνω μ' ότι αγαπώ". Και όταν έρθει η ώρα, κυνικά ή όχι, θα σου πω και τα υπόλοιπα.

Related Posts with Thumbnails