Την ταινία αυτή την είδα πριν μερικά χρόνια, όταν την έφερε σε ένα μάθημα στη σχολή υποκριτικής που σπούδαζα, ο Νίκος Καραθάνος. Σας είχα γράψει κάποια στιγμή ότι ήταν απ' τις πιο υπέροχες ταινίες που είδα ποτέ, παρά το ότι ο Lars von Trier δεν είναι δα κι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης. Αλλά σ' αυτό το έργο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μεγαλούργησε. Έμαθα λοιπόν ότι προβάλλεται στους κινηματογράφους και με την ευκαιρία σας λέω ότι θεωρώ καλή ιδέα, να την δείτε. Πάρτε μια γεύση απ' τα video εδώ και εδώ, διαβάστε όλες τις σχετικές λεπτομέρειες εδώ κι ύστερα, πείτε μου απλά τις εντυπώσεις σας...
Ελλάδα: το σύγχρονο lebensraum
-
*27-2-1943. Ο Κωστής Παλαμάς οδηγείται στην τελευταία κατοικία του. Η
γερμανική Κατοχή δεν εμπόδισε χιλιάδες πεινασμένους και εξαθλιωμένους
ανθρώπους να συ...
Πριν από 10 ώρες




14 σχολια:
Ο Lars von Tier είναι αμφιλεγόμενος σκηνοθέτης... προσωπικά τον λατρεύω επειδή προκαλεί με την ματιά του... Υπέροχη και ξεχωριστή πρόταση... την έχω δει αλλά ευχαρίστως θα την ξαναέβλεπα...
Ενα βραδυ που εβρεχε καταρρακτωδως τριγυρνουσα ασκοπα στους δρομους της πολης.Δεν ειχα μαζι μου ομπρελα και ετσι οπως ημουνα μουσκεμα εψαχνα ενα μερος να στεγνωσω.Σκεφτηκα να χωθω σε καποιο μπαρ και να ακουμπησω πανω σε ενα καλοριφερ απολαμβανοντας επι της ευκαιριας και την θαλπωρη ενος ποτου.Κατευθυνομουνα προς ενα συγκεκριμενο στεκι που 'χα υποψη οταν το δεξι μου ποδι καπου σκαλωσε.Το τραβηξα αλλα δεν μπορουσα να το ξεκολλησω.Το επιασα με τα δυο χερια,εβαλα ολη μου τη δυναμη αλλα τιποτα.Στην αρχη αρχισα να εκνευριζομαι αλλα δεν περασε πολυ ωρα που αρχισα να πανικοβαλομαι,κανοντας διαφορες κακες σκεψεις.Το μυαλο μου πηγε ακομα και στην περιπτωση οτι ισως θαπρεπε να βρω καποιο τροπο να κοψω το ποδι μου για να γλυτωσω απο αυτο το δοκανο του δρομου.Εκεινη τη στιγμη ενα χερι με επιασε απαλα απ' τον ωμο.Γυρισα και αντικρυσα μια κοπελα.Ηταν περιπου στο υψος μου με μελια εκφραστικα ματια και ισια καστανα μαλια στο υψος του ωμου.Το προσωπο της ηταν λεπτο με καποια ανεπαισθητη θλιψη στην εκφραση του.Εκεινη τη στιγμη νομισα οτι ηταν καποιος αγγελος που ηρθε να με γλυτωσει απ' τη δυσκολη κατασταση που βρισκομουν."Ελα' της ειπα "τι περιμενεις,βοηθα"."Θα σε βοηθησω ,αν μου υποσχεθεις κατι" μου προτεινε η κοπελα."Σε ακουω" ειπα χωρις να μπορεσω να κρυψω την αγωνια μου."Θα σε απελευθερωσω αν μου υποσχεθεις οτι θα παμε μαζι σινεμα"....ειπε κοιταζοντας με βαθεια στα ματια."Αυτο ητανε ολο?" ρωτησα.."βγαλε με απ' εδω και παμε οπου θελεις" απαντησα με ανακουφιση.Εκεινη εβγαλε ενα σουγια απο τη τσεπη της και με τρεις γρηγορες κινησεις εκανε το παπουτσι μου χιλια κομματια ,απελευθερωνοντας το ποδι μου."Και τωρα παμε οπου θελεις"...Με το ενα ποδι χωρις παπουτσι την πηρα στο κατοπι.Αφου περπατησαμε αρκετο δρομο σταματησε εξω απο ενα σινεμα καπου στο κεντρο."Αυτη την ταινια θα ‘θελα να παρακολουθησουμε μαζι" γυρισε και μου ειπε."Κανενα προβλημα" της ειπα χωρις καν να κοιταξω ποιο ηταν το εργο που προβαλλοταν εκεινη τη νυχτα....Μερικα λεπτα αργοτερα ,αφου μας σκεπασε το σκοταδι της αιθουσας,αντιληφθηκα οτι ηταν το Dogville του Lars von Trier...Ισως να ηταν αιτια η κουραση,αλλα σιγουρα η βαρεμαρα που μου δημιουργησε η ταινια,ενοιωσα τα βλεφαρα μου βαρια και αποκοιμηθηκα .Οταν τα φωτα πλυμμηρισαν το χωροξυπνησα αλλα η κοπελα ελειπε απο διπλα μου.Απο τοτε δεν θελω να ξανακουσω για τον Lars von Trier.Τον θεωρω ως απολυτα υπευθυνο για αυτη την απωλεια.
Αν με θεωρεις υπερβολικο θαθελα πολυ να το μαθω..:::)))
καλο βραδυ
Πέρασα να πω μία καλησπέρα και να σου δώσω τα φιλιά μου...Όσο για την ταινία θα την έχω φυσικά στα υπ'όψιν μου...
Να προσέχεις...
:-)
πέρασα για μια ευχή κι ένα φιλί. ευχή για καλό μάη και φιλί βρόχινο...
:)
Μετά τον Παπαϊωάννου θα μπορέσει ο von Trier να με καθηλώσει με την κινηματογραφική του ΜΗΔΕΙΑ;
Καλό μήνα Madame!
Λες νά 'ρθει κατα τη ΝΖ; καλά θα ήταν...
καλό μήνα κια καλή βδομάδα..Φιλιά πολλά...
Aν σου απαντήσω σ' αυτό που ρώτησες, σκέφτομαι ότι θα κριθούν πολλά μέσα σε λίγο χρόνο και δεν έχω αποφασίσει αν θέλω να γίνει έτσι.
Για τον ίδιο λόγο δεν σχολιάζω κάτι που ήθελα κι αφορά αυτήν την ανάρτηση.
S. B.
Δεν υπάρχει κανείς λόγος να μην πιστεύεις κάτι που αργά ή γρήγορα, θα αποδειχτεί αν είναι ή δεν είναι έτσι.
Όλο και περισσότερο..
Ευχαριστώ κυρά του φεγγαριού
πραγματικα η ταινια ειναι καταπληκτικη αν και δεν ειμαι φαν του συγκεκριμενου σκηνοθετη ωστοσο δεν μπορω να μην αγνωρισω πως εχει τη δικη του μοναδικη ματια η οποια ενιοτε μας μαγευει...
ολο το σπιτικο σου που μολις ανακαλυψα μου μιλησε!
πανεμορφο!
νεραιδενια καλησπερα!!!
Οδοιπόρε έχω πάθος με τον κινηματογράφο. Ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης δεν είναι η αδυναμία μου, αλλά κάποιες ταινίες του τις έχω παρακολουθήσει με ενδιαφέρον. Η "Μήδεια" του όμως, είναι ταινία που συγκαταλέγω στις 10 καλύτερες που είδα ποτέ ως τώρα. Αυτό νομίζω τα λέει όλα. Φυσικά είναι τελείως προσωπικό το τι μας δονεί και τι γράφει μέσα μας κάθε φορά (απ' τον έξω κόσμο), ε;
Γιώργο Κάππα, και λίγα λες! Αν εξαιτίας του έχασες τέτοιο πλάσμα, μέχρι μήνυση στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σηκώνει να υποβάλλεις! :))) Άκου να δεις εγώ τι έπαθα κάποτε στο Ηράκλειο.. Πήγα να δω με δυο φίλες μου το "Δαμάζοντας τα κύματα" και κόντεψα ν' αυτοκτονήσω. Άλλες δύο φορές το έχω πάθει αυτό στη ζωή μου με ταινία για να καταλάβεις. Σκέφτηκα να φυγω στο διάλειμμα, να πιω κάνα ποτάκι στις γνωστές γειτονιές, να στανιάρω, αλλά οι φίλες μου, έλεγαν πως πρέπει να δούμε την ταινία ως το τέλος!!! Από τότε νομίζω, κρίθηκε η σχέση μου με τον Lars von Trier κι όταν πήγα στην Δανία δεν τον... αναζήτησα ;) Αλλά η "Μήδεια" είναι το κάτι άλλο. Να το ξέρεις..
Σώμα που χορεύει, πολύ πολύ πολύ σ' ευχαριστώ! :)
Νεράιδα της βροχής, χάνομαι κι επανεμφανίζομαι σαν κακομαθημένος κομήτης, απ' αυτούς του Αγγελάκα που αναστατώνουν με τις αστείες ουρές τους το "νόμιμο" σύμπαν, αλλά είναι φάση. Θα περάσει... Φιλί!
Pandora μου, δεν έχω καταφέρει να δω τη δουλειά του Παπαϊωάννου, αλλά άκουσα πως είναι εξαιρετική. Πρόκειται όμως και για διαφορετικά είδη τέχνης, οπότε ειλικρινά δεν ξέρω τι να σου απαντήσω. Εσύ θα μου πεις μάλλον τις εντυπώσεις σου απ' την σύγκριση, εν καιρώ... Φιλί!
Artanis, γι' αυτό υπάρχει το internet ;) Για ψάξε... Φιλιά μέχρι να τα ξαναπούμε...
Ανώνυμε, S. B., δεν ξέρω τι να σου απαντήσω. Κάνε ότι νομίζεις. Όταν αποδειχτεί, τότε κι εγώ πάντως θα το πιστέψω. Ενημερωτικά αυτό... Πολύ μυστήριο έπεσε.
Ο άλλος... Εγώ σ' ευχαριστώ και για το πέρασμα και για τις καλές προθέσεις.
Ναϊάδα καλώς ήρθες! Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ελπίζω να μπορέσω να περάσω κι εγώ μια βόλτα από σένα, σύντομα. :)
Όσο για την ταινία νομίζω με κέρδισε ο ιδιαίτερος συμβολισμός της. Η σκηνή με το άλογο π.χ. είναι απ' τα πιο δυνατά σημεία της ταινίας. Κι εμένα δεν είναι αγαπημένος μου ο Trier, αλλά το καλό να λέγεται. Καλό σου βράδυ!
Δημοσίευση σχολίου