Eκρήξεις...

Τώρα εσείς κοιμάστε στα ωραία σας κρεβατάκια, αλλά εγώ ξενυχτάω (σιγά το πρωτότυπο θα μου πείτε), προσπαθώντας να καταλάβω τι γίνεται τέλος πάντων και οι Αμπελόκηποι έχουν τέτοιο σουξέ στις εκρήξεις. Έσκασε πάλι κάτι εδώ γύρω, έτσι για να 'χουμε να ψαχνόμαστε. Ένα σας λέω μόνο: πεταχτήκαμε όλοι πάραυτα στα μπαλκόνια, αλλά όσο ζάπινγκ κι αν κάνω δεν βλέπω να έχει πάρει είδηση κανείς τι έγινε. Τέλος πάντων. Θα μάθουμε σε μερικές ώρες, όταν με το καλό ξυπνήσουμε. Προς το παρόν το μυαλό μου κάνει repeat στο "μπουμ". Άγρια φάση όσο να πεις... Πως γίναμε έτσι ρε γαμώτο; Κι ότι σας έγραφα πριν λίγες μέρες πόσο την γουστάρω αυτή τη γειτονιά. Κι όχι πως το αναιρώ τώρα, για μια ακόμα εκρηξούλα (αυτό μας έλειπε δα), αλλά με χαλάει στιγμιαία όσο να πεις, το τρελό χτυποκάρδι. Ευτυχώς που ξημερώνει μια άλλη μέρα... Το καλό που της θέλω να είναι όμορφη...