Δεν είμαι οι ταμπέλες μου

*Εσύ ξέρεις...


Αν σιχαίνομαι κάτι ιδιαίτερα στη ζωή μου, αυτό είναι η ετικετοποίηση, το labeling. Έτσι όταν έφτιαξα αυτό το blog, αμέσως στην πρώτη ανάρτηση ("Συστάσεις"), ξεκαθάρισα την θέση μου και εξήγησα για ποιους λόγους δεν θα βρείτε στο προφίλ μου τυπικά στοιχεία ταυτότητας. Η πικρή πείρα της ζωής, μου έχει δείξει βλέπετε, πως μόλις κάποιος σου βάλει ταμπέλα, δύο τινά συμβαίνουν: ή σε υπερτιμά ή σε υποτιμά. Ήθελα να αποφύγω και τα δύο. Γιατί πρακτικά, βάση αυτών, συμβαίνει είτε να σε αντιμετωπίζει κανείς ως αξιοπερίεργο είδος, είτε ως τρόπαιο, είτε με καχυποψία, είτε να ταυτίζεται μαζί σου, είτε να νομίζει πως σε ξέρει, είτε να προσπαθεί να σ' εκμεταλλευτεί, είτε.. είτε. Γενικώς, σε καλό δεν σου βγαίνει ας πούμε. Ήθελα λοιπόν ν' αποφύγω την κατάταξη μου σε οποιοδήποτε target group, ηλικιακό, επαγγελματικό, ακαδημαϊκών σπουδών κτλ., για να αλληλεπιδρώ με όλους εσάς εδώ, ανεξάρτητα απ' οποιαδήποτε προκατάληψη θα έφερναν τα όποια στοιχεία γνωρίζατε για μένα. Γι' αυτό δεν γράφω και πολύ προσωπικά post (εξαιρείται το παρόν και μερικά σκόρπια ακόμα).

Ε δεν το καταφέρνεις πάντα. Γιατί όλο και κάποια ταμπέλα που υποτίθεται σε χαρακτηρίζει, αναγκάζεσαι να αποκαλύψεις (ή αποκαλύπτεται κατά τύχη) και τότε αρχίζουν τα όργανα. Γιατί ο άλλος, θεωρεί πως αυτό και είσαι: η ταμπέλα σου. Και σε βάζει στο σχετικό ράφι του μυαλού του. Κι αν έχεις πολλές ταμπέλες και καμία δεν σε χαρακτηρίζει πλήρως; Τι γίνεται τότε; Σε ποιο ράφι πρέπει να μπεις; Άντε να το εξηγήσεις αυτό. Και σιγά μην σε καταλάβουν. Το γράφω στο προφίλ μου, αλλά φαίνεται στου κουφού την πόρτα χτυπάω μερικές φορές.

Έχει γίνει κάτι λοιπόν, με προβλημάτισε κι ήθελα απλώς να στείλω ένα μήνυμα με ότι γράφω εδώ. Όχι για να επηρεάσω αποφάσεις προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, αλλά επειδή το βρίσκω άδικο γενικώς να κρίνομαι με βάση ένα και μόνο στοιχείο μου, είτε θετικά, είτε αρνητικά. Και οι δύο κρίσεις εμπεριέχουν κινδύνους. Και πρόσφατα διαπίστωσα, πως οι άνθρωποι μπροστά στην ανάγκη τους να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους, δεν υπολογίζουν τίποτα. Ε εγώ λοιπόν, θέλω να πιστεύω, πως δεν είμαι έτσι. Έχω πολλά στραβά, διάφορα ανάποδα, είμαι εξαιρετικά δύσκολος άνθρωπος, αλλά να σε υποτιμήσω δεν παίζει. Να σε υπερτιμήσω είναι πιθανότερο, οπότε πληρώνω και το όποιο κόστος, όταν τελικά ανακαλύπτω πως άνθρακες ήταν ο θησαυρός. Να σε προστατεύσω, παίζει επίσης. Όταν κρίνω εγώ πως πρέπει. Και τότε δεν θα υπολογίσω τον εαυτό μου. Κι αυτό προσπάθησα να κάνω, αποκαλύπτοντας μια ταμπέλα μου. Μην της δώσεις όμως και τόση βάση. Την ψήφο εμπιστοσύνης σου ή μη, κατέθεσε την για άλλους λόγους. Όχι επειδή έτυχε να έχω μια χ ταμπέλα, που δεν λέει και τίποτα δηλαδή. Σιγά τα λάχανα. Αν εγώ δεν υπερτιμώ τον εαυτό μου, δεν βλέπω γιατί πρέπει να το κάνεις εσύ. Ή γιατί πρέπει να την φοβάσαι αυτή την κωλοταμπέλα.

Το μόνο που θέλω, από σένα (κι απ' τον καθένα), είναι να μ' αντιμετωπίζεις τίμια. Αν μπορείς. Μην μου πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ενδέχεται να τσιμπήσω (δεν είμαι και Θεός), αλλά κάποτε θα αποκαλυφθείς. Και στον δικό μου κόσμο, των αμέτρητων ευκαιριών, αν φερθείς τόσο μαλακισμένα, δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία. Απλά είναι τα πράγματα, για μένα το περίπλοκο ον.

Οι φίλοι μου και οι φίλες μου είναι οι σταθερές μου. Δεν μου επιτρέπουν να γείρω ούτε πιο κάτω απ' όσο πρέπει, αλλά ούτε και ν' ανέβω πιο ψηλά. Είμαι τυχερός άνθρωπος ως προς αυτό. Κι αυτό το blog, έγινε η αφορμή για να γνωρίσω ακόμα καλύτερα ανθρώπους που πάντα ήταν δίπλα μου. Κι είμαι χαρούμενη που περνούν από δω και με διαβάζουν τα άτομα που με ξέρουν χρόνια και με δέχονται επειδή είμαι αυτή που είμαι, κι όχι επειδή σέρνω και διάφορες ταμπελίτσες στο διάβα μου. Το internet, δεν είναι η ζωή μου. Η ζωή μου είναι εκεί έξω. Αλλά το club μου δεν είναι κλειστό. Δέχεται πάντα νέα μέλη και κυρίως δεν έχει face control. Αρκεί να μην κωλώνεις, που μπορεί να εξαφανίζομαι κατά καιρούς και να μην παίρνεις προσωπικά το ότι δεν έχω πάντα όσο χρόνο θα ήθελα να σου αφιερώσω. Αν αυτά δεν σε πτοούν, μια χαρά θα τα πάμε. Αλλά πρώτα πρέπει να καταλάβεις, πως δεν είμαι οι ταμπέλες μου. Ευτυχώς. Ή τουλάχιστον, δεν είμαι μόνο αυτές. Σκέψου το..