2 Σεπ 2009

Μια στιγμή στο χρόνο...




"Φανταστείτε ότι ο χρόνος δεν είναι φυσικό μέγεθος, αλλά ιδιότητα, όπως το νυχτερινό φεγγοβόλημα πάνω από τα δέντρα τη στιγμή ακριβώς που το φεγγάρι, στο ανέβασμά του, αγγίζει τις κορυφές των δέντρων".

"Η ζωή είναι μια ακατάπαυστη θλίψη, αλλά είναι υπέροχο να ζεις τη ζωή και δίχως χρόνο ζωή δεν υπάρχει".


"Κάθε άνθρωπος που κολλάει στο χρόνο, μένει μονάχος".


"Ο χρόνος είναι η διαύγεια που μας επιτρέπει να ξεχωρίσουμε το σωστό από το λανθασμένο".


"Ο κάθε χρόνος είναι αληθινός, όμως οι αλήθειες τους δεν είναι οι ίδιες".


*Φράσεις από μια υπέροχη νουβέλα για τη φύση του χρόνου, που διάβασα φέτος, στις διακοπές: "Τα όνειρα του Aϊνστάϊν" του Alan Lightman. Και μία, απ' τις αγαπημένες φωτογραφίες εκείνων των ημερών. Μια στιγμή στο χρόνο... Αντί για καλημέρα...











8 σχολια:

Psychomechanic είπε...

Mια στιγμή είναι αρκετή...

Artanis είπε...

Όμορφη η φωτό, και τα αποσπάσματα που έβαλες πολύ σοφά επίσης...
Καλημέρα και φιλιά απο ΝΖ...

Roadartist είπε...

..κάθε στιγμή κάτι μαγικό μπορεί να κρύβει..ακόμη κ η πιο φορτισμένη.. η ματιά μας ίσως φταίει.. Σε φιλώ!

βιολιστης στη στεγη είπε...

H ζωή είναι μιά ακατάπαυστη θλίψη;
Ενσταση στον κύριο Lightman!
Οσο για τον χρόνο, εγώ τον νοιώθω κάτι σαν ευκαιρία που μας δίνει η Φύση για να καταννοήσουμε την αξία της ζωής.
Καλό μήνα Φεγγαροκυρά μου!

Madame de la Luna είπε...

Psychomechanic, την κάνει την ζημιά της... ;)


Artanis, είναι καταπληκτικό βιβλίο. Αξίζει κανείς να το διαβάσει ολόκληρο. Σ' ευχαριστώ. Φιλί!

Madame de la Luna είπε...

Αρτιστάκι, ακριβώς έτσι. Χανόμαστε και ..χάνουμε. αλλά ευτυχώς μερικές φορές κοιτάμε και βλέπουμε κιόλας. Δεν περνάει το βλέμμα μας, αφηρημένα απ' τη ζωή. Φιλί!


Βιολιστή στη στέγη, σ' αυτό το σημείο διαφώνησα κι εγώ. Αν και στο πλαίσιο που το βάζει ο συγγραφέας, έχει το νόημα του. Εγώ πάλι πιστεύω, όπως μάλλον κι εσύ, πως η ζωή είναι μια Υπέροχη Ευκαιρία. Όπως σοφά τραγούδησε ο Αγγελάκας. Φιλί! Καλό μήνα κι από μένα. ΥΓ: Αν πέσει στα χέρια σου, διάβασε το. Αξίζει.

dirdawuth είπε...

Για μένα όπως μου μάθε ένας δάσκαλος ο βιωμένος χρόνος υψώνεται ως τέταρτη διάσταση που ορίζει την ύπαρξη. Όπως ανέμελα κυλάει ο γραμμικός χρόνος έρχεται μια στιγμή που ανοίγει ένα κατακόρυφο ρήγμα στην ύπαρξη και την αφήνει σημαδεμένη για πάντα. Θα ψάξω το βιβλίο.

Madame de la Luna είπε...

Dirdawuth, τότε, θα σου αρέσει πολύ αυτό το βιβλίο.


Αχ αυτά τα κατακόρυφα ρήγματα..

Related Posts with Thumbnails