13 Νοε 2009

Ρωγμή...



Κάτι σαρκοβόρα λουλούδια φυτρώνουν στο μυαλό μου. Με ύπουλες ρίζες και άσπρα πέταλα. Κάθε ένα τους, καθρέφτες χιλιάδες. Λύκοι με προβιές προβάτων, περιμένουν έξω απ' την πόρτα μου. Ουρλιάζουν χαρούμενα για να με πείσουν, για την πλαστή τους αθωότητα. Δεν είναι καλή ώρα, αλήθεια. Ακούω ήχους από παντού. Σαν κάτι να πρόκειται να βγει από μέσα μου. Συναγερμού σειρήνες. Κι ανατριχιαστικοί ανεπαίσθητοι συριγμοί. Φωσφορίζει η καρδιά μου ξαφνικά. Γίνεται τόσο διάφανη. Πάλλεται ανυπόμονα και μεγαλώνει. Ακούω ένα "κρακ" και μέχρι να το καταλάβω... Μα ρωγμή απ' το μέτωπο, μέχρι τη μέση μου. Μια ρωγμή γεμάτη λευκά λουλούδια. Θα μπορούσε και να 'ταν όμορφη, αν δεν με αφάνιζε σιγά σιγά. Κι η καρδιά μου, μακριά πια, ελεύθερη χάνεται... Πριν οι λύκοι δαγκώσουν τα χέρια μου. Αχ, σαρκοβόρα λουλούδια. Μια ρωγμή. Μια ρωγμή απ' την οποία έφυγε η καρδιά μου...


12 σχολια:

Roadartist είπε...

kalhspera agapiti ;D

Selena είπε...

Σσσσσσσσσς!!!

Πέρασα και με μάγεψες πάλι...
Φιλιά μαγικά!

NatureBoy είπε...

Δεν είναι καλή ώρα, αλήθεια...

Η μελαγχολία μου...
με τρώει μέσα μου,
κατασπαράζει την καρδιά μου,
το νιώθω...

Ρωγμές στο στήθος μου αριστερά...
Τρέχει αίμα συνεχώς
Μαύρο αίμα...

Βλέπω τον ήλιο τώρα να δύει
και τρομάζω...
Σπάνια τρομάζω...ποτέ...

Ξεγελάστηκα από λίγες ώρες (πραγματικές όμως...λύκοι με προβιές προβάτων),
έμεινα στο όνειρο
και χτύπησα τώρα την ψυχή μου στην πραγματικότητα...

Οι ρωγμές που με γέμισες,
μου αδειάζουν το αίμα μου γρηγορότερα...
Αυτό ήθελες...;;;


Δεν είναι καλή ώρα, αλήθεια...

Venus είπε...

"Εδώ στη ρωγμή του χρόνου,κρύβομαι για να γλυτώσω"

Πως θα γίνει να μην πονάει?

Μάγεψες ακόμα μια φορά.

Φιλιά πολλά.

Σταλαγματιά είπε...

Μην αφήσει ποτέ την καρδιά σου να χαθεί όσες ρωγμές κι αν ανοίξουν στην ψυχή!!
Μην την αφήσεις ποτέ και για τίποτα!!

Καλό βράδυ !!

Artanis είπε...

Υπέροχο...
Καλημέρα Φεγγαροκυρά μου...

Eraserhead είπε...

Λίγο πριν την καταστροφή η καρδιά αποδρά. Είναι ταξιδιάρα. Φτιαγμένη από σάρκα κι αυτή αποδρά λίγο πριν γίνει βορά για τα σαρκοβόρα λουλούδια. Ή μήπως οι ρίζες φύτρωσαν εξ' αρχής από εκείνη, ένα αυτοκαταστροφικό σχέδιο απόδρασης..
Όμορφο post madame..
Υ.Γ. : Έχουμε 2 κοινές λέξεις πλέον:υδράργυρος,σαρκοβόρες. Μερικές ακόμα και μπορούμε να κάνουμε το παιχνίδι να γράψουμε ένα κείμενο με τις λέξεις αυτές αναγκαστικά μέσα του και μια από αυτές να είναι τίτλος. Έχω αρχίσει να έχω περιέργεια, τι μπορεί να βγει.
Καλή σου ημέρα :)

Adis είπε...

Ευαίσθητη καρδιά με καλό όμως σύστημα άμυνας.. Όπου νιώσει ότι κινδυνεύει σηκώνεται και φεύγει.. Χμμ.. Και που πήγε τελικά? (Αδιάκριτη ερώτηση ίσως...)
Καλή προσγείωση και μακριά από "λύκους".. :)

Madame de la Luna είπε...

Roadartist, καλό ξημέρωμα :) Μ' ένα κλικ.. ;)


Selena, σ' ευχαριστώ κορίτσι μου για την γενναιοδωρία των λόγων σου. Ότι μου ΄ρθε πάλι έγραψα. Φιλί! Sweet dreams..


Natureboy.. κλείσε τα μάτια.
Απέστρεψε το βλέμμα από στοιχειά και δαίμονες.
Ένωσε τα κομμάτια σου με πίστη, στη μοναδική Δική σου Αλήθεια. Αυτή που τη γραμματική της,
δεν γνωρίζει κανείς..
Πουλιά με γαμψά νύχια και ερωτιδείς με δηλητήρια...
Δεν θα σε φτάσουν!
Έχεις φύγει ήδη.
Δεν είναι καλή ώρα, αλήθεια.
Ο ήλιος δύει κι η μελαγχολία σου σε τρώει,
αλλά Εσύ,
αλλά Εσύ,
αλλά Εσύ,
..πρόλαβες!

It was another bad dream...
Only.

Madame de la Luna είπε...

Venus, λατρεμένο. "Μα εγώ θα αναστηθώ..." ;) Έτσι θα γίνει. Στ' αφιερώνω αυτό. Μαζί με το σχετικό του Αγγελάκα: "Θ' ανατέλλω"!!! Φιλί. Σ' ευχαριστώ. Καλημέρα :)


Σταλαγματιά, ξέρει να δραπετεύει αυτή. Δεν την φοβάμαι ;) Δεν θα την αφήσω. Δεν υπάρχει περίπτωση. Σ' ευχαριστώ... Φιλί!


Artanis μου, καλή σου μέρα. Κι εσένα σ' ευχαριστώ. Ότι μου 'ρθει, κλασσικά. Θα περάσω σε λίγο. Φιλί!

Madame de la Luna είπε...

Eraserhead, και οι δύο αναγνώσεις σου ήταν ενδιαφέρουσες. Ξέρεις πως γράφτηκε; Σφήνωσε στο μυαλό μου η τελευταία φράση και μετά έγραψα το υπόλοιπο και την αρχή. Ένα απ' τα κουφά μου. Άσε που για μένα, είσαι αισιόδοξο κειμενάκι, ακριβώς γι' αυτό που γράφεις: απέδρασε η καρδιά. :)
ΥΓ: Μες το μυαλό μου είσαι. Αυτό τον καιρό σκεφτόμουν να κάνω μερικές τέτοιες συνέργειες και να γράψω κείμενα με ανθρώπους που τα λέμε εδώ και δεν τους ξέρω σχεδόν καθόλου. Θα συννενοηθούμε λοιπόν και θα γίνει. Καλή σου μέρα. Και χαίρομαι που το πρότεινες.


Adis, κι εσύ με κατάλαβες. Πολύ το μετράω αυτό, γιατί συνήθως νιώθω πως μπερδεύω τους ανθρώπους, με τα κείμενα, με τα τραγούδια μου.. Έφυγε, αλλά κι εγώ δεν ξέρω για που. Υποθέτω μόνο πως αυτό που της λείπει, όπως και των περισσοτέρων, είναι το άγνωστο. Αυτό το άγνωστο που συνταράζει. Καθόλου αδιάκριτη ερώτηση λοιπόν. Ίσα-ίσα ουσίας (και πάλι). Σ' ευχαριστώ για την ευχή. Ότι καλύτερο κι ας μην τους γλυτώνει κανείς πάντα, τους λογής λογής άρπαγες. Καλημέρα γαλανή.

stolenblood είπε...

έχω ακούσει για ένα μαγεμένο μέρος στο οποίο πάνε όλες οι χαμένες καρδιές...λές εκεί να πήγε και η δικιά σου? λές εκεί να είναι και όλε οι άλλες χαμένες καρδιές? διστυχώς δεν θυμάμαι που βρίσκεται ή πως πάς εκεί, άν μπορείς να πας εκεί...

Related Posts with Thumbnails