Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας
θα μου ζητήσουν, κάποτε όταν φύγεις, τη φωνή τους.
θα μου ζητήσουν, κάποτε όταν φύγεις, τη φωνή τους.
ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ
-
Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αλλά παρατηρώ πως η ελληνική κοινωνία το
παίρνει απόφαση πως δεν υπάρχει σωτηρία. Φαίνεται περισσότερο πιθανή η
παραίτηση από τ...
Πριν από 7 ώρες
24 σχολια:
Πόσο αληθινη αναγκη...αλλα εκπληρώνεται ποτέ..; :(
Όμορφος στίχος... Μάλλον αυτό θα είναι έρωτας , η απόλυτη σιωπή...
Δεν ξέρω ακόμα...
xxx
Κάθε επαφή με το κορμί είναι ένας στίχος, κάθε άγγιγμα μία ρίμα, κάθε χάδι μια στροφή. Ο έρωτάς τους ένα ποίημα αγριεμένο και θυελλώδες.
To σώμα σου ωραίο,το σώμα απέραντο.
Χάθηκα... στο απέραντο!
Θεέ μου τι δύναμη συναισθημάτων κρύβουν μικρές λεξούλες!
Υπάρχει μεγάλη δύναμη στον γραπτό λόγο η οποία πηγάζει και από την καρδιά που είναι η έμπνευση αλλά και από το μυαλό που είναι η αποτύπωση στο χαρτί.
Την καλημέρα μας.
υπέροχο....
ενα ταξιδι πανω στο κορμι...
χωρις λογια...μονο αισθησεις
τιποτε αλλο...αυτο το τιποτα που τα λεει ολα...αυτη η σιωπη...
ισως καπως ετσι να ειναι ο ερωτας...ενα αγγιγμα...μια ανασα...
Μα τα «βάλατε», Κυρά μου, κι εσύ ο Κώστας μου με τη νύχτα. Ο καθένας με τον τρόπο του. Κι εσύ με στίχους που δεν «σηκώνουν» λέξεις. Ο Ρίτσος είναι από τις αυθεντίες που το έργο του, μόνο με το έργο του μπορεί να σχολιασθεί. Θα σου χαρίσω στίχους του που διαστέλλουν τη νύχτα, κάνοντάς την κατάλληλη για δύο. Γιατί όπως και να το κάνουμε η νύχτα χρειάζεται διαστολή για να χωρέσουν δύο. Στη συστολή είμαστε μόνοι και στην κανονική συνθήκη είμαστε κανείς.
Ίσως μια μέρα
Θέλω να σου δείξω αυτά τα ρόδινα σύννεφα μέσα
στη νύχτα.
Μα εσύ δε βλέπεις. Είναι νύχτα -τι να δεις;
Λοιπόν, μου μένει να κοιτάξω με τα μάτια σου, είπε,
για να μην είμαι μόνος. Να μην είσαι μόνος. Κι
αλήθεια,
δεν είναι τίποτα προς τα εκεί όπου σου έδειχνα.
Τ΄ αστέρια μόνο στριμωγμένα μες στη νύχτα.
κουρασμένα
σαν τους εκδρομείς που γυρνάνε μ΄ ένα φορτηγό
μετανιωμένοι, νυσταγμένοι, δίχως να τραγουδάνε,
με τ΄ αγριολούλουδα μαραμένα στις ιδρωμένες
παλάμες τους.
Μα εγώ θα επιμείνω να δω και να σου δείξω, είπε,
γιατί αν δε δεις κ΄ εσύ θάναι σα να μην είδα -
θα επιμείνω τουλάχιστο να μην βλέπω με τα μάτια
σου-
κ΄ ίσως μια μέρα, απ΄ άλλο δρόμο, να συναντηθούμε.
Από τις «Παρενθέσεις» του Γιάννη Ρίτσου (1946-1947)
υ.γ. Συγγνώμη για τη διαγραφή του σχολίου αλλά είχα ένα συντακτικό λάθος. Σε φιλώ:)
Θα τη ζητήσουν.. Και τότε τι κάνεις?? Τι θα τους δώσεις??
Τότε θα δώσουμε ό,τι έχουμε γι' αυτό μέχρι να 'ρθει εκείνη η ώρα καλά να περνάμε και να χαμογελάμε! ;) Ε?..
Καλή σου νύχτα! :)
Τέλειο... αργεί αυτή η μέρα; ή μήπως έφτασε;
Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.
Είχα και εγώ τη διαστολή μου...αλλά η δική σου είναι άλλο πράγμα.
Οπότε: "Ο κάθε χρόνος είναι αληθινός, όμως οι αλήθειες τους δεν είναι οι ίδιες".
Ευχαριστώ για το σχόλιο ,ευχαριστώ που μου δίνεις τη δυνατότητα να διαβάζω ποίηση,είχα ξεχάσει ότι υπάρχει.
Όμορφη και η σιωπή...
μα κι η φωνή όμορφη είναι...
Τα φιλιά μου
Νίνα, δεν το νομίζω. Μερικά πράγματα δεν λέγονται ποτέ.
Φιλί.
Le chat noir, είναι το πιθανότερο, αν σκεφτείς πόσο φθαρμένες είναι πια οι λέξεις που εκφράζουν συναισθήματα..
xxx
Ο δείμος του πολίτη, το εκφράσατε τόσο όμορφα.. Η Ποίηση των Σωμάτων..
Καλή σας μέρα.
Kariatida62, ειδικά αυές του Ρίτσου, του Καρατζά, του Ελύτη, του Νερούδα, του Λόρκα και μερικών ακόμα.
Φιλί.
Αστρο-Συμμορίτες, μερικά ποιήματα ειδικά.. Τα διαβάζεις ξανά και ξανά και χάνεσαι μέσα τους. Τόση ομορφιά..
Καλημέρα σας.
Ζoζεφίνα, όντως..
Καλώς μας ήρθες.
Pretending, το διατύπωσες κι εσύ εξίσου όμορφα.. Ίσως είναι καλύτερα να νιώθουμε, παρά να προσπαθούμε να περιγράψουμε με λέξεις..
Καλώς ήρθες.
Γεφυριστές, Aλέκα μου, με την νύχτα έχω ένα αιώνιο φλερτ, που δεν ξέρω αν θα εξελιχτεί ακόμα σε δεσμό :)
Την μισή, την περνάω ξύπνια βλέπεις..
Πέρασα μια βόλτα κι απ' τον Κώστα και θα ξαναπεράσω σίγουρα.
Σ' ευχαριστώ για το ποίημα.. Τόσο πολύ!
Κι αντιγράφω αυτό: Γιατί όπως και να το κάνουμε η νύχτα χρειάζεται διαστολή για να χωρέσουν δύο. Στη συστολή είμαστε μόνοι και στην κανονική συνθήκη είμαστε κανείς. Έτσι γιατί αξίζει να το διαβάσουμε πάλι.
Φιλί.
ΥΓ: Μην σε νοιάζει. Εγώ να δεις πόσο ψυχαναγκαστική είμαι, με τις διορθώσεις. ;)
Adis, μακάρι να 'ξερα..
Πως βρίσκεις στη σιωπή που υποκαθιστά τόσα συναισθήματα, 'ξεχασμένες' φωνές;
Καλημέρα..
Oδοιπόρος, κανένας δεν ξέρει το αύριο τι θα μας φέρει λέει ένα τραγουδάκι.. ;)
Mερικές φορές, ούτε για το χτες, μπορούμε να πούμε με σιγουριά. Άλλες οι νοηματοδοτήσεις του καθένα. Οπότε είναι τόσο σχετικό το ερώτημα σου, όπως κι ο χρόνος..
ΥΓ: Κλασσικά κάνω την κινέζα :)))
Καλημέρα!
a-Kentavrou, εγώ σ' ευχαριστώ που περνάς. Εγώ το κάνω πιο 'σιωπηλά' ώρες-ώρες.. Αλλά έρχομαι :) Συστολή της ψυχής..
Μα είναι τέλειο αυτό το βιβλίο..
Δεν νομίζω πως θυμάμαι την ζωή μου, χωρίς ποίηση..
Καλημέρα σου.
Προμηθέας Πυρφόρος,μάλλον φταίει που τα 'χω βάλει με τις λέξεις, καιρό τώρα..
"Να 'χα χίλιες σιωπές ν' ακούς.." Υπέροχος στίχος. Υπέροχο τραγούδι..
Φιλί!
Δημοσίευση σχολίου