28 Ιαν 2010

Τα ρέστα μου!



Τις περισσότερες φορές, γράφω εδώ με τρελό κέφι και λίγο χρόνο. Ντρέπομαι λοιπόν,  όταν μου γράφετε 'μπράβο' ή πως κάτι σας άρεσε πολύ, γιατί αισθάνομαι πως κάνω ξεπέτες στην ουσία τις περισσότερες φορές, δεν αξίζω λοιπόν τα καλά σας λόγια και σπάνια έχω τον χρόνο να ανεβάσω μια ανάρτηση της προκοπής (όπως εγώ αντιλαμβάνομαι αυτόν τον όρο).

Όταν όμως σ' αυτό το τίποτα μου, το ελάχιστο μου ας πω καλύτερα, εσείς βάζετε κάτι απ' την καρδιά σας και το συμπληρώνετε, δίνω τα ρέστα μου! Και η φάση είναι ότι δεν το παίρνω πάντα χαμπάρι, γιατί μερικές μέρες, μπαίνω, γράφω δυο λέξεις, βγαίνω και δεν ξέρω τι γίνεται στα δικά σας μπλοκάκια, μην σας πω και στον υπόλοιπο κόσμο. 

Όταν όμως κάτι βλέπω που με αφορά κι εμένα, που με εμπεριέχει, που μου το αφιερώνετε, με στέλνετε κανονικά και κυκλοφορώ μ' ένα τεράστιο εκτυφλωτικό χαμόγελο στον έξω κόσμο. 

Τρεις αναρτήσεις τελευταία, μ' έκαναν να είμαι πολύ στα πάνω μου (κι ας επέμενε να με ρίξει με μανία, ένα ενοχλητικό κρυολόγημα) και σ' αυτές θέλω ν' αναφερθώ. Σ' αυτήν δηλαδή που έγραψε ο Στεριανή ζάλη, σ' αυτήν εδώ του Βασίλη και σ' αυτήν που ανέβασε η Βιολιστής στη στέγη.

Στην ουσία κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πως σχετίζομαι με ορισμένους ανθρώπους που κυκλοφορούν εδώ μέσα ή σε σας είναι 'αόρατοι'. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει με ποιους είμαι φίλη κι έξω από δω, ποιους τους γνωρίζω απλά ή ποιους συναντάω τακτικά. Ίσως γιατί, το κριτήριο μου για να ξεχωρίζω κάποια μπλοκάκια είναι καθαρά η αίσθηση που μου αφήνουν κι όχι οι δημόσιες σχέσεις. 

Μ' αυτή μου τη συμπεριφορά, ίσως κάποιοι νομίζουν πως αδικώ τους φίλους μου, ίσως άλλοι να έχουν παρεξηγηθεί. Αλλά εγώ νιώθω εντελώς καθαρή απέναντι τους, γιατί οτιδήποτε άλλο αν γινόταν, δεν θα αντιπροσώπευε το χαρακτήρα μου. Κι αν έχω πει σε κάποιον τη γνώμη μου για τη γραφή του κατ' ιδίαν, δεν έχει καμία σημασία νομίζω, αν βλέπει να τον-την έχω κι εδώ στα "Εξ' αίματος" και στα blog που ξεχωρίζω ή όχι.  

Κι ο λόγος που δεν έχει, είναι ότι έτσι κουφά σκέφτομαι εγώ και το περίπλοκο μυαλό μου. Ή με δέχεστε ως είμαι ή όχι. Απλά είναι τα πράγματα. Η γνώμη μου δηλαδή είτε θετική, είτε αρνητική, δεν έχει να κάνει με τα αισθήματα μου για σας. Αυτό μόνο κρατήστε. 

Κι επειδή κοντεύω να βγω εκτός θέματος, επανέρχομαι στη χαρά που μου δίνουν οι αναρτήσεις στις οποίες παίζω κι εγώ μπάλα, είτε προέρχονται από φίλους, είτε από ανθρώπους που καθόλου δεν γνωρίζω, αν εξαιρέσουμε τα σχόλια που ανταλλάσω μαζί τους. Τους ευχαριστώ λοιπόν από καρδιάς αυτούς τους τρεις που προανέφερα κι όλους εσάς, που ανεξάρτητα απ' το αν σας έρχομαι ή όχι εγώ, αν σας ξεχωρίζω ή όχι, περνάτε, μου γράφετε, επικοινωνείτε. Με τιμάει αυτό κι ας μην σας το δείχνω πάντα. Μπορεί να φταίει που είμαι από άλλο πλανήτη. ;)


.

15 σχολια:

Adis είπε...

Λένε ότι εκτιμάς κάτι όταν το χάσεις.. Πόσο ωραίο είναι όμως να μπορείς να νιώσεις αυτό το συναίσθημα πριν χάσεις το οτιδήποτε! Δε πα να είσαι κι απ' τον Άρη, εμείς σε δεχόμαστε όπως είσαι. :) Και πολύ χαίρομαι που βλέπω πως μερικά σχόλια αγνώστων φέρνουν το χαμόγελο στα χείλη σου, γιατί τώρα ξέρω πως δεν είμαι ο μόνος (τρελός).. Είναι όντως περίεργο το πως σε κάνουν να νιώθεις κάποια πράγματα ακόμη κι αν είναι τόσο μικρά στο μάτι. Κι όσοι το νιώθουν με καταλαβαίνουν πιστεύω. ;)

Καλημέρα και περαστικά σου! :)

βιολιστης στη στεγη είπε...

Τα βλέπω!
Κι' ευχαριστώ!

kariatida62 είπε...

Eγώ Μανταμίτσα μου,κανένα παράπονο δεν έχω μαζί σου! Μ'αρέσει να διαβάζω τον ανατρεπτικό σου λόγο, μ'αρέσει να ακούω τα μουσικά κομμάτια που επιλέγεις και μας υποδέχεσαι,χαίρομαι γενικώς τις μικρές κουβεντούλες μας...
Συχνά μ'επισκέπτεσαι και σύ όποτε βρίσκεις χρόνο και μ'αφήνεις το άρωμά σου!!!
Τι κι'αν δεν σε ξέρω απο κοντά; Ισως απο κοντά να μη λέγαμε τόσα όσα έχουμε ανταλλάξει μέσα απο τις μπλογκοσελίδες μας:)

sterianizali είπε...

Η αναφορά δεν ήταν τυχαία. Η Madame de la Luna είναι απ’ τα πιο ατμοσφαιρικά blogs που διαβάζω. Σίγουρα το αγαπημένο μου. Κάτι έχει ο πλανήτης σου που μου αρέσει πολύ.

Σ’ ευχαριστώ κι εγώ για την αναφορά.

a-kentavrou είπε...

Σε γνώρισα για πρώτη φορά στα Σκαλοπάτια σου,προσπαθώ να σε σχηματοποιήσω να σε κάνω εικόνα,αναρωτιέμαι αν είναι τόσο όμορφη η μορφή σου όσο είναι η ψυχή σου..
Μου ήρθε αυθόρμητα η ερώτηση.
Αγωνίζομαι από ώρα τώρα αν πρέπει να κάνω τόσο προσωπική ερώτηση ή να τη σβήσω, μήπως φέρω τη Κυρία του Φεγγαριού σε δύσκολη θέση ?αν σου δώσει απάντηση την οποιαδήποτε απάντηση τι θα αλλάξει από αυτό που εισπράττεις με τα γραφόμενα της ?
Από πού πήρες το δικαίωμα να ρωτάς ?Είναι απαραίτητη η οπτασία της για να απολαύσεις τα γραπτά της?Αν τη δεις ,τότε μήπως δεν έχεις τη πραγματική εικόνα του προσώπου ,αλλά τη στερεότυπη εικόνα που έχουμε για τα πρόσωπα,που σε οδηγεί σε λαθεμένη εικόνα για τη ψυχή τους.
Όχι έχω καταλήξει μη μου δίνεις απάντηση.Πες μου απλώς μια καλησπέρα.?

γιωργος καππα είπε...

Μανταμ σε αυτη την αναρτηση σου τα πολλα λογια ειναι φτωχια. Νασαι συ καλα να σε χαιρομαστε γιατι τ' αξιζεις . Αν και δεν σε γνωριζω προσωπικα δε σου κρυβω οτι σε συμπαθω παρα πολυ. Γραφε λοιπον αυτα που γουσταρεις κι ολα τα υπολοιπα ειναι ασημαντες λεπτομερειες.Αυτα.

καλο σου βραδυ

γιωργος καππα

tovene592 είπε...

μη νομίζεις ορισμένες φορές το να επιζητάς να "μιλήσεις" ή να σου μιλήσουν άτομα άγνωστα είναι πολύ πιο καθαρτικό *από την κάθαρση
και αποφορτιστικό από φίλους..
και επίσης μη νομίζεις και αυτούς που γνωρίζουμε ή συναντούμε τακτικά
δεν σημαίνει και κάτι..
εμπιστεύομαι το ένστικτό μου. είναι η καλύτερη οδός

Madame de la Luna είπε...

Adis, θέλω να πιστεύω πως αν μη τι άλλο δεν είμαι αγνώμων γενικότερα.

Σ' ευχαριστώ! Για την ψήφο εμπιστοσύνης...

Όποιος αισθάνεται, όποιος αφήνει ανοιχτή την καρδιά του, δεν νομίζω πως γίνεται να μην χαρεί.

Καλό βράδυ. Ακόμα δεν έχω συνέλθει πλήρως, αλλά είμαι σε καλό δρόμο.. :)

Madame de la Luna είπε...

Bιολιστή στη στέγη, δεν ήξερα πως με συγκαταλέγεις σ' αυτούς τους λίγους.

Μου έδωσες χαρά!

Φιλί. Καλά να περνάς.. ;)

Madame de la Luna είπε...

Kariatida62, καλό αυτό. :)

Γιατί αισθάνομαι πως δεν 'ανταποδίδω' όσο θα ήθελα, γενικότερα. Ας όψεται ο χρόνος..

Ίσως ναι, ίσως όχι. Συνήθως γράφουμε πιο εύκολα απ' ότι μιλάμε, όλοι μας πάντως.


Φιλί!

Madame de la Luna είπε...

Sterianizali, δεν υπάρχουν λέξεις..


:)

Madame de la Luna είπε...

A-Kentavrou, λίγο πολύ νομίζω οι περισσότεροι αισθανόμαστε μια περιέργεια για το πρόσωπο πίσω απ' τις λέξεις. Δεν αποτελείς εξαίρεση, ούτε με φέρνεις σε δύσκολη θέση.

Αλλά και να ήθελα τι να πω; Οι αυτοαναφορές απ' τη φύση τους είναι υποκειμενικές. Ότι και να 'γραφα, δεν θα 'ταν αξιόπιστο. Ένας μη-κανονικός άνθρωπος είμαι. :)

Έχω πει πάντως, γενικότερα, πως τα crash-test με την πραγματικότητα, συνήθως είναι οδυνηρά. Όχι πάντα, αλλά αρκετές φορές.

Καλησπέρα σου λοιπόν..

Madame de la Luna είπε...

Γιώργο Κάππα, κι εγώ σε συμπαθώ πολύ σταράτε αδερφούλη :)

Είπα να ξεκαθαρίσω λίγο το τοπίο. Ελπίζω κάτι να κατάφερα. Δεν θα 'θελα να στεναχωρήσω ανθρώπους, που απλώς θα ήταν αδύνατον να καταλάβουν πως ακριβώς σκέφτομαι.

Καλό βράδυ και σ' ευχαριστώ..

Madame de la Luna είπε...

Tovene592, καταλαβαίνω..

Και δεν νομίζω. ;)

Μωρέ το εμπιστεύομαι κι εγώ, αλλά μ' έχει προδώσει κιόλας. Τι να κάνεις;


Καλό βράδυ.

βασίλης είπε...

Κι εγώ σε ευχαριστώ!! Αλλά μην αρχίσουμε να αλλάζουμε ποστ με ευχαριστίες!! χεχε! Είναι όμορφα εδώ γιατί ανοίγονται οι ψυχές, απελευθερώνεται μια ενέργεια σαν ανάγκη που αλλιώς ίσως είναι δύσκολο... Φιλιά πολλά!

Related Posts with Thumbnails