Για ελάτε μαζί μου μια βόλτα σήμερα.. Θα σας πάω σ' ένα καλοκαίρι, εκεί στη δεκαετία του '70.. Σε μια ακατοίκητη νησίδα, που λέγεται Τραγονήσι , βρίσκεται κοντά στη Μύκονο κι όσοι την έχουν επισκεφτεί λένε πως είναι πανέμορφη. Εκεί λοιπόν, ξεκουράζονται και περνούν ανέμελα τις μέρες τους η Μαρία Κάλλας και ο Πιερ Πάολο Παζολίνι. Εκείνος της έχει αφιερώσει ένα ποίημα του με τίτλο "Το Δαχτυλίδι", της έχει κάνει δώρο ένα δαχτυλίδι, την έχει φιλήσει στο στόμα και τους έχουν αποθανατίσει οι παπαράτσι, συζητούν μήπως θα ήταν καλή ιδέα να ανεβάσουν το "Μάνα κουράγιο" του Μπρεχτ κι εκείνη έχει αρχίσει να έχει αισθήματα... Αναρωτιέστε αν ήξερε ότι εκείνος.. Μα φυσικά το ήξερε. Ήταν παρούσα, όταν ο Παζολίνι επισκεπτόταν τον Νινέτο Ντάβολι στο στρατόπεδο και ποιος ξέρει πόσες ακόμα φορές τους είδε μαζί. Αλλά η ψυχή, δεν υπακούει στη λογική.
Έχουν γυρίσει τη "Μήδεια", η Κάλλας τον έχει ακολουθήσει στο ταξίδι του στην Αφρική, έχουν πάει μαζί στο Παρίσι και στη Νότιο Αμερική για να προωθήσουν την ταινία τους, ο Παζολίνι αισθάνεται ότι φεύγει από κοντά του ο Νινέτο, ο πιο σημαντικός άνθρωπος της ζωής του για κείνο το διάστημα.. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, σκέφτονται να τα παρατήσουν όλα και να μείνουν οι δυό τους στην Ελλάδα: η Κάλλας κι ο Παζολίνι. Για κείνον η Ελλάδα, σημαίνει τόσα πολλά άλλωστε. Από νεαρή ηλικία μετέφραζε έργα της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, γύρισε ταινίες με κεντρικό θέμα τους ελληνικούς μήθους ("Μήδεια", "Βασιλιάς Οιδίπους"), έγραψε θεατρικά ("Πυλάδης"). Δεν είναι παράξενο που σκέφτηκε να ζήσει εδώ. Αλλά τελικά δεν το έκανε. Ούτε κι η Κάλλας, για την οποία υπήρχε πάντα και το φάντασμα του Ωνάση.
Οι δυό τους όμως, όταν τέλειωσαν αυτές οι διακοπές, διατήρησαν μια βαθιά φιλία, αλληλογραφούσαν συχνά (εκείνη μάλιστα προσπαθεί να τον νουθετήσει σ' ένα γράμμα που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, όταν εκείνος 'πενθεί' για την σχέση του με τον Νινέτο) και πέθαναν με διαφορά δύο χρόνων.H Οριάνα Φαλάτσι, έγραψε γι' αυτή τους τη σχέση:
"Είχες έρθει για διακοπές με την Μαρία Κάλλας (ενν: στο Ρίο ντε Τζανέιρο). Οι εφημερίδες έγραφαν πως ήσασταν εραστές. Ήσασταν; Ξέρω πως δύο φορές στη ζωή δοκίμασες ν’ αγαπήσεις μια γυναίκα και δεν τα κατάφερες. Αλλά νομίζω πως δεν ήταν η Μαρία μια από τις δύο. Ήσασταν πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες, άλλη η αισθητική του ενός, άλλη του άλλου. Κι όμως δείχνατε τόσο ενωμένοι. Κάτι σας έδενε. Μια συνέργεια. Μια μυστήρια συνενοχή. Υποψιάζομαι πως εσύ την έβλεπες σαν αδελφή σου κι έκανες ό,τι μπορούσες για να ξεχάσει τον Ωνάση. Δεν τη βαριόσουνα ποτέ. Τη βοηθούσες ακόμη και να βάλει ή να βγάλει τα ρούχα της. Στην παραλία την περιποιόσουν αλείφοντας την πλάτη της με λάδι. Στα εστιατόρια δεχόσουν ήρεμος και με συγκατάβαση όλα της τα καπρίτσια, σαν υπομονετικός νοσηλευτής δημόσιου νοσοκομείου. Ναι, είχες μέσα σου τον ηρωισμό του ιεραπόστολου που βοηθάει λεπρούς, την καλοσύνη του άγιου που υπομένει με χαρά το μαρτύριο.."
Κανείς ποτέ δεν μάθει...
.
22 σχολια:
Καλησπέρα
Πριν λίγο μια καλή μας φίλη με είχε βάλλει να σκέπτομαι για τον Αρη Βελουχιώτη,κάνοντας δύο κλικ βρέθηκα μπροστά στη Μαρία Κάλλας.
Ανάμεσα στα δύο πρόσωπα χάος, κοινό χαρακτηριστικό ο πληθωρικός χαρακτήρας.Το ερώτημα? πεθαίνεις για το όνειρο μιας καλύτερης ζωής(έστω όπως εσύ την αντιλαμβάνεσαι) ή ζεις μια ζωή ρηχή ,για να ικανοποιείς τα καπρίτσια σου τις ιδιοτροπίες σου έστω και αν τη ζωή αυτή την εξαγνίζει η τέχνη σου.
Μου δημιουργηθηκαν περίεργα συναισθηματα. Το γραμμα της ήταν πραγματικά όμορφο. Η χροιά που μου άφησε στο νου ξεκίνουσε με την λέξη "Αν...;"
xxx
Kαποιοι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να τα έχουν όλα στη ζωή τους! Το ερώτημα είναι μήπως επιλέγουν τα λάθος πράγματα για αυτούς που οσο περνάει ο χρόνος χάνουν την αξία τους?
Πανέμορφη ανάρτηση!
Φιλάκια πολλά!
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα.
Πολύ ενδιαφέρον. Δεν ήξερα τίποτα για τη σχέση τους.
τώρα με χτύπησες σε πολύ ευαίσθητο σημείο. είχα κάνει παλαιότερα τρεις αναρτήσεις για τον πππ.
αν και εστίασα στον θάνατό του και όχι σε αυτή του σχέση με την κάλλας, την οποία και δε γνώριζα.
είναι τόσο πολύ αδιανόητο το πώς οι μεγάλες και ιδιαίτερες και ευαίσθητες ψυχές φεύγουν με κοινό παρονομαστή την τραγικότητα.
τον πππ τον σκότωσε ένας δεκαεξάχρονος με μια πινακίδα που πάνω είχε ένα τριαντάφυλλο..
una storia sbagliata..
πολύ ενδιαφέρον....
σε περιμένω καλή μου και στα νέα μέρη μουυυυ
ανατριχιαστικο το γράμμα, ποσο ευκολα μπορείς να μπεις μεσα στη ψυχή ενος ανθρώπου..και πόσο τραγικη μορφη ήταν η Κάλλας..πισω απο τα λόγια της και την φωνή της κρυβότανε πονος..
την καλησπερα μου, επιτελους ενα ενδιαφερον ποστ :)
μμ απολαυστική ανάρτηση! Είχα άγνοια επί του θέματος και ήταν συναρπαστικό.
Καλησπερα και καλως σας βρισκω, πολυ ομορφη αναρτηση για ενα γεγονος που προσωπικα αγνοουσα και αφορα σε δυο εξεχουσες καλλιτεχνικες προσωπικοτητες!
Όμορφη ανάρτηση.. αν και έχω διαβάσει την βιογραφία της δεν ήξερα για τη συγκεκριμένη ιστορία με τον Παζολίνι.
Μια φιλία που μάλλον δεν άρεσε.. τουλάχιστον στην Οριάνα Φαλάτσι.
Καλή βδομάδα κυρά του φεγγαριού
α Κενταύρου, σίγουρα μπορώ να σου πω, πως ο Παζολίνι δεν έκανε το δεύτερο. Ειδικά αν σκεφτείς πως ήταν από πολύ μικρός ενταγμένος στο ΚΚ της Ιταλίας (απ' όπου διεγράφη με την πρώτη υποψία παρέκκλισης λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού-μεγάλη ιστορία), μάλλον το όραμα ενός καλύτερου κόσμου τον οδηγούσε. Και ως ένα βαθμό, παρά τις επικρίσεις που δέχτηκε, τις επιθέσεις κτλ κτλ, τον κόσμο του υπο-προλεταριάτου μελετούσε και αναδείκνυε μέσα απ' τις ταινίες του.
Γενικότερα τώρα το ερώτημα αυτό, νομίζω απαντιέται μοναδικά απ' τον καθένα μας. Τι λες κι εσύ;
Καλή σου μέρα.
Le chat noir, δεν πιστεύω κι εγώ πως είμαστε σε θέση να καταλάβουμε την σχέση τους, όχι μόνο επειδή δεν ζήσαμε με τους ανθρώπους αυτούς τότε που συνέβαιναν όλα αυτά, αλλά κι επειδή πλέον αυτή η σχέση στοιχειωθετείται πια μέσα από σκόρπια ντοκουμέντα του παρελθόντος. Μπορεί όμως να λείπουν πολλά κομμάτια απ' το παζλ. Κι αυτά να είναι τα σημαντικότερα. Έτσι τουλάχιστον, το αντιλαμβάνομαι εγώ το θέμα.
Απ' τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του γράμματος, νομίζω είναι αυτό: Αλλά, αντιθέτως, εσύ δέθηκες στο όνειρό σου – αυτό που μόνος σου το έχτισες, γι αυτό σου γράφω τώρα αυτό το κήρυγμα. Πρέπει να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα, όμως δεν μπορείς γιατί δεν θέλεις.
Νομίζω πως ήξερε ο Παζολίνι την αρχή και το τέλος του ονείρου του. Αλλά είναι αρκετό αυτό; Μένουμε στη γνώση ακόμα κι αν.. Τέσπα. Αυτά.
Καλό Σ/Κ.
xxx
Libertas, νομίζω οι περισσότεροι δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή μας. Δεν ξέφυγαν κι αυτοί απ' τον κανόνα.
Δεν ξέρω αν επέλεξαν τα λάθος πράγματα (πως μπορεί να το ξέρει κανείς αυτό για τη ζωή των άλλων;), αλλά σίγουρα, αυτά που επέλεξαν, πίστεψαν ότι τα ήθελαν πολύ. Κι ίσως έτσι και να ήταν.. Αλλά..
Σ' ευχαριστώ. Φιλί!
Hackaday, με τόση καθυστέρηση που σε διαβάζω η ανεπρόκοπη, καλό Σ/Κ, θα ευχηθώ.
:)
Σοφία, όπως συχνά λέω, όσο και να διαβάζουμε, πάντα υπάρχουν πράγματα που μας διαφεύγουν. Εγώ να δεις, πόσα αγνοώ..
Φιλί.
Tovene592, κακώς δεν έβαλες και τα link, γιατί έψαξα μόνη μου και δεν μπόρεσα να τις βρω να τις διαβάσω. :(
Ακριβώς έτσι. Η τραγικότητα κοινός παρανομαστής.
Δεν αναφέρθηκα καθόλου σ' αυτά τα γεγονότα, ακριβώς επειδή ξέρω ότι έχουν γίνει εξαιρετικές αναρτήσεις από άλλους ανθρώπους. Έτσι εστίασα σε διαφορετικά πράγματα και σ' αυτή την ανάρτηση και στην επόμενη. Αλλά εξακολουθώ να διαβάζω για κείνον. Δεν αποκωδικοποιείς εύκολα τον κόσμο του...
Καλό Σ/Κ.
sykaki, σ' ευχαριστώ κοριτσάκι.
Θα έρθω, δεν σε ξέχασα, αλλά αυτές τις μέρες δεν έχω προλάβει, ούτε καν στα σχόλια των ανθρώπων εδώ να απαντήσω. Σκέψου..
Φιλί!
A-tsalos a la maison, νομίζω πως πολλοί 'λαμπεροί' άνθρωποι, έτσι είναι πίσω απ' τη μάσκα.. Έτσι είναι όταν σβήνουν τα φώτα.. Αλλά έχουν μάθει καλά, να κρύβουν την αλήθεια τους.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Καλό βράδυ.
Alex from planet Mab, χαίρομαι που σου άρεσε.
Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ.
Φιλί!
Mike, καλώς τον με το πράσινο τριφύλλι! Δεν ξέρεις τι χαρά μου δίνεις, γιατί εδώ μέσα λίγοι είμαστε Παναθηναϊκοί. :)
Να τα λέμε στον ενικό;
Σ' ευχαριστώ.
Καλό σου βράδυ.
Margo, είχε απίστευτη ζωή αυτός ο άνθρωπος..
Μάλλον η Φαλάτσι δηλώνει μ' αυτό το γράμμα, ότι ήθελε να είναι πιο κοντά του και δεν τα είχε καταφέρει. Βγάζει όντως μια αντιζηλία τρόπον τινά, έναντι της Κάλλας. Είμαστε κι εμείς οι γυναίκες σ' αυτά..
Σ' ευχαριστώ πολύ και σένα.
Καλό βράδυ.
Δημοσίευση σχολίου