..
..
Αλλά που δηλαδή, φίλοι μου; Στις ωραίες μας καρέκλες; Μα τόσο καιρό εκεί καθόμασταν, όταν οι μισοί τα έτρωγαν και οι άλλοι μισοί τους έβλεπαν να τα τρώνε και ένιπταν τας χείρας τους. Κι αυτό τους καθιστά άσπιλους κι αμόλυντους δηλαδή; Δεν έφαγα, άρα είμαι αθώος;
Κι αυτοί όλοι τώρα οι ανευθυνο-υπεύθυνοι, θέλουν να μας πείσουν ότι τάχα ντραπήκαμε τα συνθήματα των Ισπανών και αποφάσισαμε να δράσουμε. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα δηλαδή. Να 'χαμε να λέγαμε. Όχι πως δεν συνιστά ντροπή το κράξιμο των Ισπανών, αλλά ας μην γελιόμαστε: εμείς είμαστε που άλλο δεν αντέχουμε! Δεν ήρθε κανένας Ισπανός να μας πάρει απ' το χεράκι να μας πάει στο Σύνταγμα ή όπου αλλού. Και κανένας απ' τους 300 επίσης δεν το κατάφερε, εξ' ου και πονάει τώρα όλο αυτό. Όπως εύστοχα έχει γράψει ο Μιχάλης Γκανάς: "Το φίδι ξέρει τι θα πει ν' αλλάζεις το πετσί σου, γι' αυτό του περισσεύει το δηλητήριο". Και ο νοών νοείτο.
Κι αν δεν είχαν στόχο όπως λένε κάποιοι, οι συγκεντρώσεις και συνθήματα ανάλογα, είναι επειδή για χρόνια μάθαμε να καθοδηγούμαστε από ποιμένες (α ρε Γιώργο, πόσο δίκιο έχεις) και μας το 'χαν έτοιμο το γηπεδικό συνθηματάκι (γράψτα ρε Σπύρο). Τώρα πρέπει μόνοι μας να σκεφτούμε τι θέλουμε και να προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Κι αυτό ναι, μπορεί και να μην γίνει σε μια μέρα, αλλά ΕΣΥ ρε μεγάλε που κάθεσαι και το κρίνεις όλο αυτό, ενώ δεν ξεκούνησες, δεν έχεις δηλαδή ευθύνη;
Ξεκίνα πρώτα να κρίνεις τον εαυτό σου, πες μας ΕΣΥ τι θες, τι θα έκανες για να αλλάξεις αυτό το χάλι και βλέπουμε μετά κι οι υπόλοιποι. Γιατί προς το παρόν, το μόνο που έχεις τα αρχίδια να κάνεις, είναι να κοτσάρεις την υπογραφή σου, απ' την γραφειάρα σου, σε ένα λιβελογράφημα. Κατα τ' άλλα δεν σε βλέπω να κόπτεσαι για κάτι. Βρες ΕΣΥ το σύνθημα και το σκοπό, αφού οι χιλιάδες που βγήκαν έξω δεν το βρήκαν.
Αν και κανείς δεν αμφιβάλλει πως σίγουρα θέλουμε ν' αλλάξει η κατάσταση που ζούμε. Γι' αυτό βγήκαμε εκεί έξω. Για να βρούμε και το πως. Απλώς θέλουν το χρόνο τους οι συλλογικές διαδικασίες. Τουλάχιστον όμως, κάτι αρχίζει να γίνεται. Πούλα λοιπόν ΕΣΥ το προϊόν σου, κάνε την δουλίτσα σου κι άσε να κάνουμε κι οι υπόλοιποι ότι νομίζουμε. Αυτό δηλαδή που ΕΣΥ ονομάζεις ρηχό και άστοχο, ενώ αντιπροτείνεις επίσης το ΤΙΠΟΤΑ. Κι όταν βρούμε και κάνα σύνθημα που να γουστάρεις, έλα να το πεις μαζί μας άμα θες.
Τι; Σε χαλάνε οι άσχετοι που μαζεύτηκαν κι αυτοί να κάνουν το κομμάτι τους; Ε είπαμε: στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος. Αλλά αυτό σε κάνει να μην βλέπεις και ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους; Ένα θεματάκι μάλλον με την όραση σου το έχεις. Ή σε χαλάει που όλο αυτό, δεν πλαισιώνεται απ΄ τις γνωστές πλαστικές ή μη, σημαιούλες του κόμματος σου. Αλλιώς δεν εξηγείται η απόγνωση σου να το απαξιώσεις.
Ενώ θα μπορούσες κάλλιστα να την κάνεις κάτι άλλο αυτή την απόγνωση. Να την μετουσιώσεις σε κάτι πιο ουσιαστικό, γιατί ξέρω πως νοιάζεσαι γι' αυτή την γαμημένη χώρα. Κι αυτό το σέβομαι σε ΣΕΝΑ. Αλλά γι' αυτό ακριβώς σε θέλω μέσα στο χορό. Σαν που δηλαδή πιστεύεις ότι είναι η θέση σου. Ε;
..
..
..
..
ΥΓ: Ναι, φυσικά είναι λυπηρό, που σε μια τέτοια στιγμή, η Αριστερά δεν μπορεί να εκφράσει τον λαό, αλλά δεν θα κάτσω να την περιμένω να βγει απ' τα αδιέξοδα της. Όπως έστρωσαν, ας κοιμηθούν.
..
..
..
..
..
..
..
..
..
